شاید از دور علمدار حسین (ع)
مشک طفلان بر دوش،
زخم و خون بر اندام،
می رسد تا که از این آب روان،
پر کند مشک تهی، ببرد جرعه
آبی برساند به حرم،
تا علی اصغر (ع)
بی شیر رباب (س)
نفسش تازه شود
و بخوابد آرام . . .
آب را گل نکنید...
تا که شرمنده نگردد عباس
تا که پژمرده نگردد گل یاس
«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»»«»««»«»«»«»
السلام علیک یا اباعبدالله الحسین (ع)
.
این خبر را برسانید به کنعانی ها
بوی پیراهن خونین حسین می آید
برچسب:
نویسنده: نگین قربانی